Other Translations: Deutsch , English , ру́сский язы́к
From: ,
Saṁyutta Nikāya 5.1 Budini govori tematski grupisani 5.1
1. Bhikkhunīvagga Monahinje
Āḷavikāsutta Āḷavikā
Evaṁ me sutaṁ—Ovako sam čuo.
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Jednom je Blaženi boravio kraj Sāvatthīja, u Đetinom gaju, u manastiru koji je podigao Anāthapiṇḍika.
Atha kho āḷavikā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṁ piṇḍāya pāvisi. I jednoga jutra monahinja Āḷavikā se obukla, uzela svoju prosjačku zdelu i gornji ogrtač, pa krenula put Sāvatthīja da prosi hranu.
Sāvatthiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkantā yena andhavanaṁ tenupasaṅkami vivekatthinī. A kad je isprosila hranu u Sāvatthīju i vratila se, posle obroka, otide ona do Slepčevog gaja, tragajući za osamom.
Atha kho māro pāpimā āḷavikāya bhikkhuniyā bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo vivekamhā cāvetukāmo yena āḷavikā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āḷavikaṁ bhikkhuniṁ gāthāya ajjhabhāsi: Tu joj Māra, Zli, u želji da u monahinji Āḷāviki izazove strah, uznemirenost i jezu, želeći da je otera iz osame, priđe i obrati joj se ovim stihovima:
“Natthi nissaraṇaṁ loke, „Nema bega u ovome svetu,
kiṁ vivekena kāhasi; pa šta onda radiš tu u osami?
Bhuñjassu kāmaratiyo, Uživaj u radostima zadovoljstava čula,
māhu pacchānutāpinī”ti. nemoj posle da se kaješ!”
Atha kho āḷavikāya bhikkhuniyā etadahosi: Na to monahinja Āḷāvika pomisli:
“ko nu khvāyaṁ manusso vā amanusso vā gāthaṁ bhāsatī”ti? „Ko je izgovorio ove stihove – ljudsko ili neljudsko biće?”
Atha kho āḷavikāya bhikkhuniyā etadahosi: I dalje pomisli:
“māro kho ayaṁ pāpimā mama bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo vivekamhā cāvetukāmo gāthaṁ bhāsatī”ti. „Māra, Zli, to izgovori, u želji da u meni izazove strah, uznemirenost i jezu, u želji da me otera iz osame.”
Atha kho āḷavikā bhikkhunī “māro ayaṁ pāpimā” iti viditvā māraṁ pāpimantaṁ gāthāhi paccabhāsi: Tako mu monahinja Āḷāvika, razumevši: „Ovo je Māra, Zli”, odgovori stihovima:
“Atthi nissaraṇaṁ loke, „Postoji beg u ovome svetu,
paññāya me suphussitaṁ; koje dobro uočih svojom mudrošću.
Pamattabandhu pāpima, O Zli, kralju nepažljivih,
na tvaṁ jānāsi taṁ padaṁ. Ti ne poznaješ to stanje.
Sattisūlūpamā kāmā, Zadovoljstva čula su poput dželatove sekire,
khandhāsaṁ adhikuṭṭanā; sastojci bića njegov veliki panj.
Yaṁ tvaṁ kāmaratiṁ brūsi, Ono što nazivaš čulnom radošću,
arati mayha sā ahū”ti. za mene je postalo ne-radost.”
Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ āḷavikā bhikkhunī”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti. Na to Māra, Zli, shvativši: „Monahinja Āḷāvika me prepoznala”, tužan i potišten nesta u trenu.