Other Translations: English , Srpski
From:
Catutthakabhāṇavāraṁ
29b. Āṭānāṭiyasuttaṁ
Atha kho bhagavā tassā rattiyā accayena bhikkhū āmantesi: Als dann die Nacht vorüber war, berichtete der Buddha den Mönchen und Nonnen, was vorgefallen war, und wiederholte alle aufgesagten Strophen. Er fügte hinzu:
“imaṁ, bhikkhave, rattiṁ cattāro mahārājā mahatiyā ca yakkhasenāya mahatiyā ca gandhabbasenāya mahatiyā ca kumbhaṇḍasenāya mahatiyā ca nāgasenāya catuddisaṁ rakkhaṁ ṭhapetvā catuddisaṁ gumbaṁ ṭhapetvā catuddisaṁ ovaraṇaṁ ṭhapetvā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ gijjhakūṭaṁ pabbataṁ obhāsetvā yenāhaṁ tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā maṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu.
Tepi kho, bhikkhave, yakkhā appekacce maṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Appekacce mayā saddhiṁ sammodiṁsu, sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Appekacce yenāhaṁ tenañjaliṁ paṇāmetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Appekacce nāmagottaṁ sāvetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Appekacce tuṇhībhūtā ekamantaṁ nisīdiṁsu.
Ekamantaṁ nisinno kho, bhikkhave, vessavaṇo mahārājā maṁ etadavoca:
“Santi hi bhante uḷārā yakkhā Bhagavato appasannā,
santi hi bhante uḷārā yakkhā Bhagavato pasannā,
santi hi bhante majjhimā yakkhā Bhagavato appasannā,
santi hi bhante majjhimā yakkhā Bhagavato pasannā,
santi hi bhante nīcā yakkhā Bhagavato appasannā,
santi hi bhante nīcā yakkhā Bhagavato pasannā.
Yebhuyyena kho pana, bhante, yakkhā appasannāyeva bhagavato.
Taṁ kissa hetu?
Bhagavā hi bhante pāṇātipātā veramaṇiyā Dhammaṁ deseti,
adinnādānā veramaṇiyā Dhammaṁ deseti,
kāmesu micchācārā veramaṇiyā Dhammaṁ deseti,
musāvādā veramaṇiyā Dhammaṁ deseti,
surāmerayamajjapamādaṭṭhānā veramaṇiyā Dhammaṁ deseti.
Yebhuyyena kho pana bhante yakkhā appaṭiviratā yeva pāṇātipātā,
appaṭiviratā adinnādānā,
appaṭiviratā kāmesu micchācārā,
appaṭiviratā musāvādā,
appaṭiviratā surāmerayamajjapamādaṭṭhānā.
Tesaṁ taṁ hoti appiyaṁ amanāpaṁ.
Santi hi, bhante, bhagavato sāvakā araññavanapatthāni pantāni senāsanāni paṭisevanti appasaddāni appanigghosāni vijanavātāni manussarāhasseyyakāni paṭisallānasāruppāni.
Tattha santi uḷārā yakkhā nivāsino, ye imasmiṁ bhagavato pāvacane appasannā, tesaṁ pasādāya uggaṇhātu, bhante, bhagavā āṭānāṭiyaṁ rakkhaṁ bhikkhūnaṁ bhikkhunīnaṁ upāsakānaṁ upāsikānaṁ guttiyā rakkhāya avihiṁsāya phāsuvihārāyā’ti.
Adhivāsesiṁ kho ahaṁ, bhikkhave, tuṇhībhāvena.
Atha kho, bhikkhave, vessavaṇo mahārājā me adhivāsanaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ āṭānāṭiyaṁ rakkhaṁ abhāsi:
‘Vipassissa ca namatthu,
cakkhumantassa sirīmato;
Sikhissapi ca namatthu,
sabbabhūtānukampino.
Vessabhussa ca namatthu,
nhātakassa tapassino;
Namatthu kakusandhassa,
mārasenāpamaddino.
Koṇāgamanassa namatthu,
brāhmaṇassa vusīmato;
Kassapassa ca namatthu,
vippamuttassa sabbadhi.
Aṅgīrasassa namatthu,
sakyaputtassa sirīmato;
Yo imaṁ dhammaṁ desesi,
sabbadukkhāpanūdanaṁ.
Ye cāpi nibbutā loke,
yathābhūtaṁ vipassisuṁ;
Te janā apisuṇātha,
mahantā vītasāradā.
Hitaṁ devamanussānaṁ,
yaṁ namassanti gotamaṁ;
Vijjācaraṇasampannaṁ,
mahantaṁ vītasāradaṁ.
Yato uggacchati sūriyo,
ādicco maṇḍalī mahā;
Yassa cuggacchamānassa,
saṁvarīpi nirujjhati;
Yassa cuggate sūriye,
“divaso”ti pavuccati.
Rahadopi tattha gambhīro,
samuddo saritodako;
Evaṁ taṁ tattha jānanti,
“samuddo saritodako”.
Ito “sā purimā disā”,
iti naṁ ācikkhatī jano;
Yaṁ disaṁ abhipāleti,
mahārājā yasassi so.
Gandhabbānaṁ adhipati,
“dhataraṭṭho”ti nāmaso;
Ramatī naccagītehi,
gandhabbehi purakkhato.
Puttāpi tassa bahavo,
ekanāmāti me sutaṁ;
Asīti dasa eko ca,
indanāmā mahabbalā.
Te cāpi buddhaṁ disvāna,
buddhaṁ ādiccabandhunaṁ;
Dūratova namassanti,
mahantaṁ vītasāradaṁ.
Namo te purisājañña,
namo te purisuttama;
Kusalena samekkhasi,
amanussāpi taṁ vandanti;
Sutaṁ netaṁ abhiṇhaso,
tasmā evaṁ vademase.
“Jinaṁ vandatha gotamaṁ,
jinaṁ vandāma gotamaṁ;
Vijjācaraṇasampannaṁ,
buddhaṁ vandāma gotamaṁ”.
Yena petā pavuccanti,
pisuṇā piṭṭhimaṁsikā;
Pāṇātipātino luddā,
corā nekatikā janā.
Ito “sā dakkhiṇā disā”,
iti naṁ ācikkhatī jano;
Yaṁ disaṁ abhipāleti,
mahārājā yasassi so.
Kumbhaṇḍānaṁ adhipati,
“virūḷho” iti nāmaso;
Ramatī naccagītehi,
kumbhaṇḍehi purakkhato.
Puttāpi tassa bahavo,
ekanāmāti me sutaṁ;
Asīti dasa eko ca,
indanāmā mahabbalā.
Te cāpi buddhaṁ disvāna,
buddhaṁ ādiccabandhunaṁ;
Dūratova namassanti,
mahantaṁ vītasāradaṁ.
Namo te purisājañña,
namo te purisuttama;
Kusalena samekkhasi,
amanussāpi taṁ vandanti;
Sutaṁ netaṁ abhiṇhaso,
tasmā evaṁ vademase.
“Jinaṁ vandatha gotamaṁ,
jinaṁ vandāma gotamaṁ;
Vijjācaraṇasampannaṁ,
buddhaṁ vandāma gotamaṁ”.
Yattha coggacchati sūriyo,
ādicco maṇḍalī mahā;
Yassa coggacchamānassa,
divasopi nirujjhati;
Yassa coggate sūriye,
“saṁvarī”ti pavuccati.
Rahadopi tattha gambhīro,
samuddo saritodako;
Evaṁ taṁ tattha jānanti,
samuddo saritodako.
Ito “sā pacchimā disā”,
iti naṁ ācikkhatī jano;
Yaṁ disaṁ abhipāleti,
mahārājā yasassi so.
Nāgānañca adhipati,
“virūpakkho”ti nāmaso;
Ramatī naccagītehi,
nāgeheva purakkhato.
Puttāpi tassa bahavo,
ekanāmāti me sutaṁ;
Asīti dasa eko ca,
indanāmā mahabbalā.
Te cāpi buddhaṁ disvāna,
buddhaṁ ādiccabandhunaṁ;
Dūratova namassanti,
mahantaṁ vītasāradaṁ.
Namo te purisājañña,
namo te purisuttama;
Kusalena samekkhasi,
amanussāpi taṁ vandanti;
Sutaṁ netaṁ abhiṇhaso,
tasmā evaṁ vademase.
“Jinaṁ vandatha gotamaṁ,
jinaṁ vandāma gotamaṁ;
Vijjācaraṇasampannaṁ,
buddhaṁ vandāma gotamaṁ”.
Yena uttarakuruvho,
mahāneru sudassano;
Manussā tattha jāyanti,
amamā apariggahā.
Na te bījaṁ pavapanti,
nāpi nīyanti naṅgalā;
Akaṭṭhapākimaṁ sāliṁ,
paribhuñjanti mānusā.
Akaṇaṁ athusaṁ suddhaṁ,
sugandhaṁ taṇḍulapphalaṁ;
Tuṇḍikīre pacitvāna,
tato bhuñjanti bhojanaṁ.
Gāviṁ ekakhuraṁ katvā,
anuyanti disodisaṁ;
Pasuṁ ekakhuraṁ katvā,
anuyanti disodisaṁ.
Itthiṁ vā vāhanaṁ katvā,
anuyanti disodisaṁ;
Purisaṁ vāhanaṁ katvā,
anuyanti disodisaṁ.
Kumāriṁ vāhanaṁ katvā,
anuyanti disodisaṁ;
Kumāraṁ vāhanaṁ katvā,
anuyanti disodisaṁ.
Te yāne abhiruhitvā,
Sabbā disā anupariyāyanti;
Pacārā tassa rājino.
Hatthiyānaṁ assayānaṁ,
dibbaṁ yānaṁ upaṭṭhitaṁ;
Pāsādā sivikā ceva,
mahārājassa yasassino.
Tassa ca nagarā ahu,
Antalikkhe sumāpitā;
Āṭānāṭā kusināṭā parakusināṭā,
Nāṭasuriyā parakusiṭanāṭā.
Uttarena kasivanto,
Janoghamaparena ca;
Navanavutiyo ambaraambaravatiyo,
Āḷakamandā nāma rājadhānī.
Kuverassa kho pana mārisa,
Mahārājassa visāṇā nāma rājadhānī;
Tasmā kuvero mahārājā,
“Vessavaṇo”ti pavuccati.
Paccesanto pakāsenti,
Tatolā tattalā tatotalā;
Ojasi tejasi tatojasī,
Sūro rājā ariṭṭho nemi.
Rahadopi tattha dharaṇī nāma,
Yato meghā pavassanti;
Vassā yato patāyanti,
Sabhāpi tattha sālavatī nāma.
Yattha yakkhā payirupāsanti,
Tattha niccaphalā rukkhā;
Nānā dijagaṇā yutā,
Mayūrakoñcābhirudā;
Kokilādīhi vagguhi.
Jīvañjīvakasaddettha,
atho oṭṭhavacittakā;
Kukkuṭakā kuḷīrakā,
vane pokkharasātakā.
Sukasāḷika saddettha,
daṇḍamāṇavakāni ca;
Sobhati sabbakālaṁ sā,
kuveranaḷinī sadā.
Ito “sā uttarā disā”,
iti naṁ ācikkhatī jano;
Yaṁ disaṁ abhipāleti,
mahārājā yasassi so.
Yakkhānañca adhipati,
“kuvero” iti nāmaso;
Ramatī naccagītehi,
yakkheheva purakkhato.
Puttāpi tassa bahavo,
ekanāmāti me sutaṁ;
Asīti dasa eko ca,
indanāmā mahabbalā.
Te cāpi buddhaṁ disvāna,
buddhaṁ ādiccabandhunaṁ;
Dūratova namassanti,
mahantaṁ vītasāradaṁ.
Namo te purisājañña,
namo te purisuttama;
Kusalena samekkhasi,
amanussāpi taṁ vandanti;
Sutaṁ netaṁ abhiṇhaso,
tasmā evaṁ vademase.
“Jinaṁ vandatha gotamaṁ,
jinaṁ vandāma gotamaṁ;
Vijjācaraṇasampannaṁ,
buddhaṁ vandāma gotaman”ti.
Ayaṁ kho sā, mārisa, āṭānāṭiyā rakkhā bhikkhūnaṁ bhikkhunīnaṁ upāsakānaṁ upāsikānaṁ guttiyā rakkhāya avihiṁsāya phāsuvihārāya.
Yassa kassaci mārisa - bhikkhussa vā bhikkhuṇiyā vā
upāsakassa vā upāsikāya vā - ayaṁ “Āṭānāṭiyā” rakkhā suggahitā,
bhavissati samattā pariyāputā, tañ-ce amanusso -
yakkho vā yakkhiṇī vā yakkhapotako vā
yakkhapotikā vā yakkhamahāmatto vā
yakkhapārisajjo vā yakkhapacāro vā
gandhabbo vā gandhabbī vā gandhabbapotako vā
gandhabbapotikā vā gandhabbamahāmatto vā
gandhabbapārisajjo vā gandhabbapacāro vā
kumbhaṇḍo vā kumbhaṇḍī vā kumbhaṇḍapotako vā
kumbhaṇḍapotikā vā kumbhaṇḍamahāmatto vā
kumbhaṇḍapārisajjo vā kumbhaṇḍapacāro vā
nāgo vā nāginī vā nāgapotako vā
nāgapotikā vā nāgamahāmatto vā
nāgapārisajjo vā nāgapacāro vā -
paduṭṭhacitto gacchantaṁ vā anugaccheyya, ṭhitaṁ vā upatiṭṭheyya,
nisinnaṁ vā upanisīdeyya, nipannaṁ vā upanipajjeyya,
Na me so, mārisa, amanusso labheyya gāmesu vā nigamesu vā sakkāraṁ vā garukāraṁ vā.
Na me so, mārisa, amanusso labheyya āḷakamandāya nāma rājadhāniyā vatthuṁ vā vāsaṁ vā.
Na me so, mārisa, amanusso labheyya yakkhānaṁ samitiṁ gantuṁ.
Apissu naṁ, mārisa, amanussā anāvayhampi naṁ kareyyuṁ avivayhaṁ.
Apissu naṁ, mārisa, amanussā attāhi paripuṇṇāhi paribhāsāhi paribhāseyyuṁ.
Apissu naṁ, mārisa, amanussā rittampissa pattaṁ sīse nikkujjeyyuṁ.
Apissu naṁ, mārisa, amanussā sattadhāpissa muddhaṁ phāleyyuṁ.
Santi hi, mārisa, amanussā caṇḍā ruddhā rabhasā, te neva mahārājānaṁ ādiyanti, na mahārājānaṁ purisakānaṁ ādiyanti, na mahārājānaṁ purisakānaṁ purisakānaṁ ādiyanti.
Te kho te, mārisa, amanussā mahārājānaṁ avaruddhā nāma vuccanti.
Seyyathāpi, mārisa, rañño māgadhassa vijite mahācorā.
Te neva rañño māgadhassa ādiyanti, na rañño māgadhassa purisakānaṁ ādiyanti, na rañño māgadhassa purisakānaṁ purisakānaṁ ādiyanti.
Te kho te, mārisa, mahācorā rañño māgadhassa avaruddhā nāma vuccanti.
Evameva kho, mārisa, santi amanussā caṇḍā ruddhā rabhasā, te neva mahārājānaṁ ādiyanti, na mahārājānaṁ purisakānaṁ ādiyanti, na mahārājānaṁ purisakānaṁ purisakānaṁ ādiyanti.
Te kho te, mārisa, amanussā mahārājānaṁ avaruddhā nāma vuccanti.
Yo hi koci mārisa amanusso -
yakkho vā yakkhiṇī vā yakkhapotako vā
yakkhapotikā vā yakkhamahāmatto vā
yakkhapārisajjo vā yakkhapacāro vā
gandhabbo vā gandhabbī vā gandhabbapotako vā
gandhabbapotikā vā gandhabbamahāmatto vā
gandhabbapārisajjo vā gandhabbapacāro vā
kumbhaṇḍo vā kumbhaṇḍī vā kumbhaṇḍapotako vā
kumbhaṇḍapotikā vā kumbhaṇḍamahāmatto vā
kumbhaṇḍapārisajjo vā kumbhaṇḍapacāro vā
nāgo vā nāginī vā nāgapotako vā
nāgapotikā vā nāgamahāmatto vā
nāgapārisajjo vā nāgapacāro vā -
paduṭṭhacitto bhikkhuṁ vā bhikkhuṇiṁ vā upāsakaṁ vā upāsikaṁ vā,
gacchantaṁ vā anugaccheyya, ṭhitaṁ vā upatiṭṭheyya,
nisinnaṁ vā upanisīdeyya, nipannaṁ vā upanipajjeyya,
Imesaṁ yakkhānaṁ mahāyakkhānaṁ senāpatīnaṁ mahāsenāpatīnaṁ ujjhāpetabbaṁ vikkanditabbaṁ viravitabbaṁ:
“ayaṁ yakkho gaṇhāti, ayaṁ yakkho āvisati, ayaṁ yakkho heṭheti, ayaṁ yakkho viheṭheti, ayaṁ yakkho hiṁsati, ayaṁ yakkho vihiṁsati, ayaṁ yakkho na muñcatī”ti.
Katamesaṁ yakkhānaṁ mahāyakkhānaṁ senāpatīnaṁ mahāsenāpatīnaṁ?
Indo somo varuṇo ca,
bhāradvājo pajāpati;
Candano kāmaseṭṭho ca,
kinnughaṇḍu nighaṇḍu ca.
Panādo opamañño ca,
devasūto ca mātali;
Cittaseno ca gandhabbo,
naḷo rājā janesabho.
Sātāgiro hemavato,
puṇṇako karatiyo guḷo;
Sivako mucalindo ca,
vessāmitto yugandharo.
Gopālo supparodho ca,
Hiri netti ca mandiyo;
Pañcālacaṇḍo āḷavako,
Pajjunno sumano sumukho;
Dadhimukho maṇi māṇivaro dīgho,
Atho serīsako saha.
Imesaṁ yakkhānaṁ mahāyakkhānaṁ senāpatīnaṁ mahāsenāpatīnaṁ ujjhāpetabbaṁ vikkanditabbaṁ viravitabbaṁ:
“ayaṁ yakkho gaṇhāti, ayaṁ yakkho āvisati, ayaṁ yakkho heṭheti, ayaṁ yakkho viheṭheti, ayaṁ yakkho hiṁsati, ayaṁ yakkho vihiṁsati, ayaṁ yakkho na muñcatī”ti.
Ayaṁ kho, mārisa, āṭānāṭiyā rakkhā bhikkhūnaṁ bhikkhunīnaṁ upāsakānaṁ upāsikānaṁ guttiyā rakkhāya avihiṁsāya phāsuvihārāya.
Handa ca dāni mayaṁ, mārisa, gacchāma, bahukiccā mayaṁ bahukaraṇīyā’ti.
‘Yassadāni tumhe, mahārājāno, kālaṁ maññathā’ti.
Atha kho, bhikkhave, cattāro mahārājā uṭṭhāyāsanā maṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyiṁsu.
Tepi kho, bhikkhave, yakkhā uṭṭhāyāsanā appekacce maṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyiṁsu.
Appekacce mayā saddhiṁ sammodiṁsu, sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā tatthevantaradhāyiṁsu.
Appekacce yenāhaṁ tenañjaliṁ paṇāmetvā tatthevantaradhāyiṁsu.
Appekacce nāmagottaṁ sāvetvā tatthevantaradhāyiṁsu.
Appekacce tuṇhībhūtā tatthevantaradhāyiṁsu.
Uggaṇhātha, bhikkhave, āṭānāṭiyaṁ rakkhaṁ. „Mönche und Nonnen, lernt den Āṭānāṭiya-Schutz!
Pariyāpuṇātha, bhikkhave, āṭānāṭiyaṁ rakkhaṁ. Prägt euch den Āṭānāṭiya-Schutz ein!
Dhāretha, bhikkhave, āṭānāṭiyaṁ rakkhaṁ. Behaltet den Āṭānāṭiya-Schutz im Gedächtnis!
Atthasaṁhitā, bhikkhave, āṭānāṭiyā rakkhā bhikkhūnaṁ bhikkhunīnaṁ upāsakānaṁ upāsikānaṁ guttiyā rakkhāya avihiṁsāya phāsuvihārāyā”ti. Der Āṭānāṭiya-Schutz ist nützlich, und er ist zum Bewachen, zum Schutz, zur Sicherheit und Unbeschwertheit der Mönche, Nonnen, Laienmänner und Laienfrauen.“
Idamavoca bhagavā. Das sagte der Buddha.
Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṁ abhinandunti. Zufrieden begrüßten die Mönche und Nonnen die Worte des Buddha.
Etena saccavajjena sotthi te hotu sabbadā!
Etena saccavajjena hotu te jayamaṅgalaṁ!
Etena saccavajjena sabbarogo vinassatu!
Catutthabhāṇavāraṁ Niṭṭhitaṁ
Catubhāṇavārapāḷi Niṭṭhitaṁ